κραγμένος

Greek

Etymology

Perfect participle of κράζομαι (krázomai), passive voice of κράζω (“to caw”).

Pronunciation

  • IPA(key): /kɾaɣˈmenos/
  • Hyphenation: κραγ‧μέ‧νος

Participle

κραγμένος • (kragménos) m (perfect, feminine κραγμένη, neuter κραγμένο)

Participle chiefly used adjectively
  1. (colloquial, pejorative, of a gay man) flaming, extremely camp (exhibiting typical assumed homosexual behaviour)
    Όλοι οι κραγμένοι γκέι της Αθήνας βγήκαν για το Pride. ― Óloi oi kragménoi gkéi tis Athínas vgíkan gia to Pride. ― All the flamers of Athens came out for Pride.

Declension

positive forms of κραγμένος
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative κραγμένος κραγμένη κραγμένο κραγμένοι κραγμένες κραγμένα
genitive κραγμένου κραγμένης κραγμένου κραγμένων κραγμένων κραγμένων
accusative κραγμένο κραγμένη κραγμένο κραγμένους κραγμένες κραγμένα
vocative κραγμένε κραγμένη κραγμένο κραγμένοι κραγμένες κραγμένα
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο κραγμένος, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο κραγμένος (o pio kragménos), etc.)

Synonyms

  • κραχτός (krachtós)
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.