θετικός

Ancient Greek

Etymology

From θέσῐς (thésis) +‎ -τῐκός (-tikós), from τίθημι (títhēmi, “I place”)

Pronunciation

 

Adjective

θετῐκός • (thetikós) m (feminine θετῐκή, neuter θετῐκόν); first/second declension

  1. fit for placing, apposite
  2. concerning adoption
  3. belonging to a thesis, disputable
  4. positive, affirmative
    1. (grammar) positive
      1. (neuter substantive) the positive degree
      2. expressing obligation, of verbals ending in -τέον (-téon)
  5. arbitrary

Inflection

References

Greek

Adjective

θετικός • (thetikós) m (feminine θετική, neuter θετικό)

  1. reliable
  2. positive, pragmatic
  3. assertive
  4. (grammar) positive
    θετικός βαθμός του επιθέτου (the positive degree of the adjective)

Declension

positive forms of θετικός
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative θετικός θετική θετικό θετικοί θετικές θετικά
genitive θετικού θετικής θετικού θετικών θετικών θετικών
accusative θετικό θετική θετικό θετικούς θετικές θετικά
vocative θετικέ θετική θετικό θετικοί θετικές θετικά
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο θετικός, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο θετικός (o pio thetikós), etc.)
degrees of comparison by suffixation
comparative singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative θετικότερος θετικότερη θετικότερο θετικότεροι θετικότερες θετικότερα
genitive θετικότερου θετικότερης θετικότερου θετικότερων θετικότερων θετικότερων
accusative θετικότερο θετικότερη θετικότερο θετικότερους θετικότερες θετικότερα
vocative θετικότερε θετικότερη θετικότερο θετικότεροι θετικότερες θετικότερα
derivations relative superlative: ο + comparative forms (eg "ο θετικότερος", etc)
absolute superlative singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative θετικότατος θετικότατη θετικότατο θετικότατοι θετικότατες θετικότατα
genitive θετικότατου θετικότατης θετικότατου θετικότατων θετικότατων θετικότατων
accusative θετικότατο θετικότατη θετικότατο θετικότατους θετικότατες θετικότατα
vocative θετικότατε θετικότατη θετικότατο θετικότατοι θετικότατες θετικότατα

Derived terms

See also

Noun

θετικός • (thetikós) m (plural θετικοί)

  1. (grammar) positive
    ο θετικός, ο συγκριτικός και ο υπερθετικός (the positive, the comparative and superlative)

Declension

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.