θεραπεύω

Ancient Greek

Alternative forms

θᾰρᾰπεύω (tharapeúō)

Etymology

From θερᾰ́πων (therápōn, “attendant, aide”) +‎ -εύω (-eúō)

Pronunciation

(5^th BCE Attic) IPA^(key): /tʰe.ra.peú̯.ɔː/
(1^st CE Egyptian) IPA^(key): /tʰɛ.raˈpe.wo/
(4^th CE Koine) IPA^(key): /θe.raˈpe.βo/
(10^th CE Byzantine) IPA^(key): /θe.raˈpe.vo/
(15^th CE Constantinopolitan) IPA^(key): /θe.raˈpe.vo/

Verb

θερᾰπεύω • (therapeúō)

to wait on, attend, serve
to obey
to flatter, placate
to consult
to cure, heal, restore
to cultivate, till (of land)

Inflection

Present: θερᾰπεύω, θερᾰπεύομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	θερᾰπεύω	θερᾰπεύεις	θερᾰπεύει	θερᾰπεύετον	θερᾰπεύετον	θερᾰπεύομεν	θερᾰπεύετε	θερᾰπεύουσῐ(ν)
	subjunctive	θερᾰπεύω	θερᾰπεύῃς	θερᾰπεύῃ	θερᾰπεύητον	θερᾰπεύητον	θερᾰπεύωμεν	θερᾰπεύητε	θερᾰπεύωσῐ(ν)
	optative	θερᾰπεύοιμῐ	θερᾰπεύοις	θερᾰπεύοι	θερᾰπεύοιτον	θερᾰπευοίτην	θερᾰπεύοιμεν	θερᾰπεύοιτε	θερᾰπεύοιεν
	imperative		θερᾰ́πευε	θερᾰπευέτω	θερᾰπεύετον	θερᾰπευέτων		θερᾰπεύετε	θερᾰπευόντων
middle/ passive	indicative	θερᾰπεύομαι	θερᾰπεύῃ, θερᾰπεύει	θερᾰπεύεται	θερᾰπεύεσθον	θερᾰπεύεσθον	θερᾰπευόμεθᾰ	θερᾰπεύεσθε	θερᾰπεύονται
	subjunctive	θερᾰπεύωμαι	θερᾰπεύῃ	θερᾰπεύηται	θερᾰπεύησθον	θερᾰπεύησθον	θερᾰπευώμεθᾰ	θερᾰπεύησθε	θερᾰπεύωνται
	optative	θερᾰπευοίμην	θερᾰπεύοιο	θερᾰπεύοιτο	θερᾰπεύοισθον	θερᾰπευοίσθην	θερᾰπευοίμεθᾰ	θερᾰπεύοισθε	θερᾰπεύοιντο
	imperative		θερᾰπεύου	θερᾰπευέσθω	θερᾰπεύεσθον	θερᾰπευέσθων		θερᾰπεύεσθε	θερᾰπευέσθων
		active				middle/passive
infinitive		θερᾰπεύειν				θερᾰπεύεσθαι
participle	m	θερᾰπεύων				θερᾰπευόμενος
	f	θερᾰπεύουσᾰ				θερᾰπευομένη
	n	θερᾰπεῦον				θερᾰπευόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Imperfect: ἐθερᾰ́πευον, ἐθερᾰπευόμην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐθερᾰ́πευον	ἐθερᾰ́πευες	ἐθερᾰ́πευε(ν)	ἐθερᾰπεύετον	ἐθερᾰπευέτην	ἐθερᾰπεύομεν	ἐθερᾰπεύετε	ἐθερᾰ́πευον
middle/ passive	indicative	ἐθερᾰπευόμην	ἐθερᾰπεύου	ἐθερᾰπεύετο	ἐθερᾰπεύεσθον	ἐθερᾰπευέσθην	ἐθερᾰπευόμεθᾰ	ἐθερᾰπεύεσθε	ἐθερᾰπεύοντο
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Future: θερᾰπεύσω, θερᾰπεύσομαι, θερᾰπευθήσομαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	θερᾰπεύσω	θερᾰπεύσεις	θερᾰπεύσει	θερᾰπεύσετον	θερᾰπεύσετον	θερᾰπεύσομεν	θερᾰπεύσετε	θερᾰπεύσουσῐ(ν)
active	optative	θερᾰπεύσοιμῐ	θερᾰπεύσοις	θερᾰπεύσοι	θερᾰπεύσοιτον	θερᾰπευσοίτην	θερᾰπεύσοιμεν	θερᾰπεύσοιτε	θερᾰπεύσοιεν
middle	indicative	θερᾰπεύσομαι	θερᾰπεύσῃ, θερᾰπεύσει	θερᾰπεύσεται	θερᾰπεύσεσθον	θερᾰπεύσεσθον	θερᾰπευσόμεθᾰ	θερᾰπεύσεσθε	θερᾰπεύσονται
middle	optative	θερᾰπευσοίμην	θερᾰπεύσοιο	θερᾰπεύσοιτο	θερᾰπεύσοισθον	θερᾰπευσοίσθην	θερᾰπευσοίμεθᾰ	θερᾰπεύσοισθε	θερᾰπεύσοιντο
passive	indicative	θερᾰπευθήσομαι	θερᾰπευθήσῃ	θερᾰπευθήσεται	θερᾰπευθήσεσθον	θερᾰπευθήσεσθον	θερᾰπευθησόμεθᾰ	θερᾰπευθήσεσθε	θερᾰπευθήσονται
passive	optative	θερᾰπευθησοίμην	θερᾰπευθήσοιο	θερᾰπευθήσοιτο	θερᾰπευθήσοισθον	θερᾰπευθησοίσθην	θερᾰπευθησοίμεθᾰ	θερᾰπευθήσοισθε	θερᾰπευθήσοιντο
		active			middle		passive
infinitive		θερᾰπεύσειν			θερᾰπεύσεσθαι		θερᾰπευθήσεσθαι
participle	m	θερᾰπεύσων			θερᾰπευσόμενος		θερᾰπευθησόμενος
	f	θερᾰπεύσουσᾰ			θερᾰπευσομένη		θερᾰπευθησομένη
	n	θερᾰπεῦσον			θερᾰπευσόμενον		θερᾰπευθησόμενον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Aorist: ἐθερᾰ́πευσᾰ, ἐθερᾰπευσᾰ́μην, ἐθερᾰπεύθην

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
active	indicative	ἐθερᾰ́πευσᾰ	ἐθερᾰ́πευσᾰς	ἐθερᾰ́πευσε(ν)	ἐθερᾰπεύσᾰτον	ἐθερᾰπευσᾰ́την	ἐθερᾰπεύσᾰμεν	ἐθερᾰπεύσᾰτε	ἐθερᾰ́πευσᾰν
	subjunctive	θερᾰπεύσω	θερᾰπεύσῃς	θερᾰπεύσῃ	θερᾰπεύσητον	θερᾰπεύσητον	θερᾰπεύσωμεν	θερᾰπεύσητε	θερᾰπεύσωσῐ(ν)
	optative	θερᾰπεύσαιμῐ	θερᾰπεύσειᾰς, θερᾰπεύσαις	θερᾰπεύσειε(ν), θερᾰπεύσαι	θερᾰπεύσαιτον	θερᾰπευσαίτην	θερᾰπεύσαιμεν	θερᾰπεύσαιτε	θερᾰπεύσειᾰν, θερᾰπεύσαιεν
	imperative		θερᾰ́πευσον	θερᾰπευσᾰ́τω	θερᾰπεύσᾰτον	θερᾰπευσᾰ́των		θερᾰπεύσᾰτε	θερᾰπευσᾰ́ντων
middle	indicative	ἐθερᾰπευσᾰ́μην	ἐθερᾰπεύσω	ἐθερᾰπεύσᾰτο	ἐθερᾰπεύσᾰσθον	ἐθερᾰπευσᾰ́σθην	ἐθερᾰπευσᾰ́μεθᾰ	ἐθερᾰπεύσᾰσθε	ἐθερᾰπεύσᾰντο
	subjunctive	θερᾰπεύσωμαι	θερᾰπεύσῃ	θερᾰπεύσηται	θερᾰπεύσησθον	θερᾰπεύσησθον	θερᾰπευσώμεθᾰ	θερᾰπεύσησθε	θερᾰπεύσωνται
	optative	θερᾰπευσαίμην	θερᾰπεύσαιο	θερᾰπεύσαιτο	θερᾰπεύσαισθον	θερᾰπευσαίσθην	θερᾰπευσαίμεθᾰ	θερᾰπεύσαισθε	θερᾰπεύσαιντο
	imperative		θερᾰ́πευσαι	θερᾰπευσᾰ́σθω	θερᾰπεύσᾰσθον	θερᾰπευσᾰ́σθων		θερᾰπεύσᾰσθε	θερᾰπευσᾰ́σθων
passive	indicative	ἐθερᾰπεύθην	ἐθερᾰπεύθης	ἐθερᾰπεύθη	ἐθερᾰπεύθητον	ἐθερᾰπευθήτην	ἐθερᾰπεύθημεν	ἐθερᾰπεύθητε	ἐθερᾰπεύθησᾰν
	subjunctive	θερᾰπευθῶ	θερᾰπευθῇς	θερᾰπευθῇ	θερᾰπευθῆτον	θερᾰπευθῆτον	θερᾰπευθῶμεν	θερᾰπευθῆτε	θερᾰπευθῶσῐ(ν)
	optative	θερᾰπευθείην	θερᾰπευθείης	θερᾰπευθείη	θερᾰπευθεῖτον, θερᾰπευθείητον	θερᾰπευθείτην, θερᾰπευθειήτην	θερᾰπευθεῖμεν, θερᾰπευθείημεν	θερᾰπευθεῖτε, θερᾰπευθείητε	θερᾰπευθεῖεν, θερᾰπευθείησᾰν
	imperative		θερᾰπεύθητῐ	θερᾰπευθήτω	θερᾰπεύθητον	θερᾰπευθήτων		θερᾰπεύθητε	θερᾰπευθέντων
		active			middle		passive
infinitive		θερᾰπεῦσαι			θερᾰπεύσᾰσθαι		θερᾰπευθῆναι
participle	m	θερᾰπεύσᾱς			θερᾰπευσᾰ́μενος		θερᾰπευθείς
	f	θερᾰπεύσᾱσᾰ			θερᾰπευσᾰμένη		θερᾰπευθεῖσᾰ
	n	θερᾰπεῦσᾰν			θερᾰπευσᾰ́μενον		θερᾰπευθέν
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

Perfect: τεθερᾰ́πευμαι

number		singular			dual		plural
		first	second	third	second	third	first	second	third
middle/ passive	indicative	τεθερᾰ́πευμαι	τεθερᾰ́πευσαι	τεθερᾰ́πευται	τεθερᾰ́πευσθον	τεθερᾰ́πευσθον	τεθερᾰπεύμεθᾰ	τεθερᾰ́πευσθε	τεθερᾰ́πευνται
	subjunctive	τεθερᾰπευμένος ὦ	τεθερᾰπευμένος ᾖς	τεθερᾰπευμένος ᾖ	τεθερᾰπευμένω ἦτον	τεθερᾰπευμένω ἦτον	τεθερᾰπευμένοι ὦμεν	τεθερᾰπευμένοι ἦτε	τεθερᾰπευμένοι ὦσῐ(ν)
	optative	τεθερᾰπευμένος εἴην	τεθερᾰπευμένος εἴης	τεθερᾰπευμένος εἴη	τεθερᾰπευμένοι εἴητον/εἶτον	τεθερᾰπευμένω εἰήτην/εἴτην	τεθερᾰπευμένοι εἴημεν/εἶμεν	τεθερᾰπευμένοι εἴητε/εἶτε	τεθερᾰπευμένοι εἴησᾰν/εἶεν
	imperative		τεθερᾰ́πευσο	τεθερᾰπεύσθω	τεθερᾰ́πευσθον	τεθερᾰπεύσθων		τεθερᾰ́πευσθε	τεθερᾰπεύσθων
						middle/passive
infinitive						τεθερᾰπεῦσθαι
participle	m					τεθερᾰπευμένος
	f					τεθερᾰπευμένη
	n					τεθερᾰπευμένον
Notes:	This table gives Attic inflectional endings. For conjugation in dialects other than Attic, see Appendix:Ancient Greek dialectal conjugation.

References

θεραπεύω in Liddell & Scott (1940) A Greek–English Lexicon, Oxford: Clarendon Press
θεραπεύω in Liddell & Scott (1889) An Intermediate Greek–English Lexicon, New York: Harper & Brothers
θεραπεύω in Autenrieth, Georg (1891) A Homeric Dictionary for Schools and Colleges, New York: Harper and Brothers
θεραπεύω in Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français, Paris: Hachette
Bauer, Walter et al. (2001) A Greek–English Lexicon of the New Testament and Other Early Christian Literature, Third edition, Chicago: University of Chicago Press
θεραπεύω in Cunliffe, Richard J. (1924) A Lexicon of the Homeric Dialect: Expanded Edition, Norman: University of Oklahoma Press, published 1963
θεραπεύω in Slater, William J. (1969) Lexicon to Pindar, Berlin: Walter de Gruyter
G2323 in Strong’s Exhaustive Concordance to the Bible, 1979

Greek

Etymology

From Ancient Greek θεραπεύω (therapeúō)

Verb

θεραπεύω • (therapévo) (simple past θεράπευσα, passive θεραπεύομαι)

heal, make better

Conjugation

θεραπεύω

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	θεραπεύω	θεράπευα	θα θεραπεύω	να θεραπεύω
2s	θεραπεύεις	θεράπευες	θα θεραπεύεις	να θεραπεύεις	θεράπευε
3s	θεραπεύει	θεράπευε	θα θεραπεύει	να θεραπεύει

1p	θεραπεύουμε, θεραπεύομε	θεραπεύαμε	θα θεραπεύουμε, θεραπεύομε	να θεραπεύουμε, θεραπεύομε
2p	θεραπεύετε	θεραπεύατε	θα θεραπεύετε	να θεραπεύετε	θεραπεύετε
3p	θεραπεύουν, θεραπεύουνε	θεράπευαν, θεραπεύαν, θεραπεύανε	θα θεραπεύουν, θεραπεύουνε	να θεραπεύουν, θεραπεύουνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	θεραπεύσω	θεράπευσα	θα θεραπεύσω	να θεραπεύσω
2s	θεραπεύσεις	θεράπευσες	θα θεραπεύσεις	να θεραπεύσεις	θεράπευσε
3s	θεραπεύσει	θεράπευσε	θα θεραπεύσει	να θεραπεύσει

1p	θεραπεύσουμε, θεραπεύσομε	θεραπεύσαμε	θα θεραπεύσουμε, θεραπεύσομε	να θεραπεύσουμε, θεραπεύσομε
2p	θεραπεύσετε	θεραπεύσατε	θα θεραπεύσετε	να θεραπεύσετε	θεραπεύστε, θεραπεύτε
3p	θεραπεύσουν, θεραπεύσουνε	θεράπευσαν, θεραπεύσαν, θεραπεύσανε	θα θεραπεύσουν, θεραπεύσουνε	να θεραπεύσουν, θεραπεύσουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω θεραπεύσει	είχα θεραπεύσει	θα έχω θεραπεύσει	να έχω θεραπεύσει
2s	έχεις θεραπεύσει	είχες θεραπεύσει	θα έχεις θεραπεύσει	να έχεις θεραπεύσει	έχε θεραπευμένο
3s	έχει θεραπεύσει	είχε θεραπεύσει	θα έχει θεραπεύσει	να έχει θεραπεύσει

1p	έχουμε θεραπεύσει	είχαμε θεραπεύσει	θα έχουμε θεραπεύσει	να έχουμε θεραπεύσει
2p	έχετε θεραπεύσει	είχατε θεραπεύσει	θα έχετε θεραπεύσει	να έχετε θεραπεύσει	έχετε θεραπευμένο
3p	έχουν θεραπεύσει	είχαν θεραπεύσει	θα έχουν θεραπεύσει	να έχουν θεραπεύσει

	Alternative* perfect:	έχω (έχεις, έχει, έχουμε, έχετε, έχουν) θεραπευμένο
	pluperfect:	είχα (είχες, είχε , είχαμε, είχατε, είχαν) θεραπευμένο
	future perfect:	θα έχω (θα έχεις, θα έχει, θα έχουμε, θα έχετε, θα έχουν) θεραπευμένο
	subjunctive:	να έχω (να έχεις, να έχει, να έχουμε, να έχετε, να έχουν) θεραπευμένο

	Participle:	θεραπεύοντας	Non-finite ^‡	θεραπεύσει	17, 1a

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.