ηχηρός

Greek

Etymology

From ήχος (íchos, “sound”) +‎ -ρός (-rós).

Adjective

ηχηρός • (ichirós) m (feminine ηχηρή, neuter ηχηρό)

  1. (phonetics, phonology) voiced
    ηχηρό σύμφωνο – voiced consonant
    Antonym: άηχος (áichos)

Declension

positive forms of ηχηρός
number 
case / gender 		 singular plural
masculine feminine neuter masculine feminine neuter
nominative ηχηρός ηχηρή ηχηρό ηχηροί ηχηρές ηχηρά
genitive ηχηρού ηχηρής ηχηρού ηχηρών ηχηρών ηχηρών
accusative ηχηρό ηχηρή ηχηρό ηχηρούς ηχηρές ηχηρά
vocative ηχηρέ ηχηρή ηχηρό ηχηροί ηχηρές ηχηρά
derivations comparative: πιο (pio) + positive forms (e.g. πιο ηχηρός, etc.)
relative superlative: definite article + πιο (pio) + positive forms (e.g. ο πιο ηχηρός (o pio ichirós), etc.)

Derived terms

Further reading

  • ηχηρός in Triantafyllides, Hidryma (1998) Λεξικό της κοινής νεοελληνικής [Dictionary of Standard Modern Greek]
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.