αδικώ

Greek

Verb

αδικώ • (adikó) (simple past αδίκησα, passive αδικούμαι, αδικιέμαι)

be unjust, be unfair, wrong

Conjugation

αδικώ

	Present →	Imperfect →	Continuous future →	Continuous subjunctive →	Imperative →
1s	αδικώ	αδικούσα	θα αδικώ	να αδικώ
2s	αδικείς	αδικούσες	θα αδικείς	να αδικείς	—
3s	αδικεί	αδικούσε	θα αδικεί	να αδικεί

1p	αδικούμε	αδικούσαμε	θα αδικούμε	να αδικούμε
2p	αδικείτε	αδικούσατε	θα αδικείτε	να αδικείτε	αδικείτε
3p	αδικούν, αδικούνε	αδικούσαν, αδικούσανε	θα αδικούν, θα αδικούνε	να αδικούν, να αδικούνε

	Dependent ^†	Simple past →	Simple future →	Simple subjunctive →	Imperative →
1s	αδικήσω	αδίκησα	θα αδικήσω	να αδικήσω
2s	αδικήσεις	αδίκησες	θα αδικήσεις	να αδικήσεις	αδίκησε
3s	αδικήσει	αδίκησε	θα αδικήσει	να αδικήσει

1p	αδικήσουμε, αδικήσομε	αδικήσαμε	θα αδικήσουμε, θα αδικήσομε	να αδικήσουμε, να αδικήσομε
2p	αδικήσετε	αδικήσατε	θα αδικήσετε	να αδικήσετε	αδικήστε, αδικήσετε
3p	αδικήσουν, αδικήσουνε	αδίκησαν, αδικήσαν, αδικήσανε	θα αδικήσουν, θα αδικήσουνε	να αδικήσουν, να αδικήσουνε

	Perfect →	Pluperfect →	Future perfect →	Subjunctive →
1s	έχω αδικήσει	είχα αδικήσει	θα έχω αδικήσει	να έχω αδικήσει
2s	έχεις αδικήσει	είχες αδικήσει	θα έχεις αδικήσει	να έχεις αδικήσει
3s	έχει αδικήσει	είχε αδικήσει	θα έχει αδικήσει	να έχει αδικήσει

1p	έχουμε αδικήσει	είχαμε αδικήσει	θα έχουμε αδικήσει	να έχουμε αδικήσει
2p	έχετε αδικήσει	είχατε αδικήσει	θα έχετε αδικήσει	να έχετε αδικήσει
3p	έχουν αδικήσει	είχαν αδικήσει	θα έχουν αδικήσει	να έχουν αδικήσει

	Alternative* perfect:	έχω (έχεις, έχει, έχουμε, έχετε, έχουν) αδικημένο
	pluperfect:	είχα (είχες, είχε , είχαμε, είχατε, είχαν) αδικημένο
	future perfect:	θα έχω (θα έχεις, θα έχει, θα έχουμε, θα έχετε, θα έχουν) αδικημένο
	subjunctive:	να έχω (να έχεις, να έχει, να έχουμε, να έχετε, να έχουν) αδικημένο

	Participle:	αδικώντας	Non-finite ^‡	αδικήσει	73, ησ, 2B1d, 2Β1

	This table is templatised, some forms shown may be rare or non-existent. Multiple forms are usually shown in order of reducing frequency. † The dependent is not used alone, it is used to form future simple, perfective subjunctive and other forms. ‡ The non-finite or aorist infinitive form is the same as the 3rd person singular dependent form, used with the auxiliary verb έχω (écho) it produces perfect tense forms. * Used with transitive senses

Related terms

άδικο n (ádiko, “wrong”)
άδικος (ádikos, “unfair, wrongful”)
αδίκαστος (adíkastos, “untried”)
αδίκαστος (adíkastos, “untried”)
αδίκημα n (adíkima, “offence”)
αδικήτρια f (adikítria, “offender”)
αδικία f (adikía, “wrong, inequity, injustice”)
αδικημένος (adikiménos, “wronged, offended”)
αδικητής m (adikitís, “offender”)
αδικοπραγία f (adikopragía, “malfeasance, tort”)
αδικοπραξία f (adikopraxía, “malfeasance, tort”)
αδικοπραγώ (adikopragó, “to do wrong,to wrong”)
αδικοχαμένος (adikochaménos, “die prematurely”)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.