αδίκαστος
Greek
Adjective
αδίκαστος • (adíkastos) m (feminine αδίκαστη, neuter αδίκαστο)
Declension
positive forms of αδίκαστος
| number case / gender |
singular | plural | ||||
|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine | feminine | neuter | masculine | feminine | neuter | |
| nominative | αδίκαστος | αδίκαστη | αδίκαστο | αδίκαστοι | αδίκαστες | αδίκαστα |
| genitive | αδίκαστου | αδίκαστης | αδίκαστου | αδίκαστων | αδίκαστων | αδίκαστων |
| accusative | αδίκαστο | αδίκαστη | αδίκαστο | αδίκαστους | αδίκαστες | αδίκαστα |
| vocative | αδίκαστε | αδίκαστη | αδίκαστο | αδίκαστοι | αδίκαστες | αδίκαστα |
Related terms
- αδίωκτος (adíoktos, “unprosecuted”)
- see: αδικώ (adikó, “to wrong”)
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.