ön
Azerbaijani
| Other scripts | |
|---|---|
| Cyrillic | өн |
| Roman | ön |
| Perso-Arabic | اؤن |
Etymology
Cognate with Old Turkic [script needed] (öŋ, “front, face”).
Noun
ön (definite accusative önü, plural önlər)
Declension
Declension of ön
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | ön | önlər |
| definite accusative | önü | önləri |
| dative | önə | önlərə |
| locative | öndə | önlərdə |
| ablative | öndən | önlərdən |
| definite genitive | önün | önlərin |
Possessive forms of ön
| nominative | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | önüm | önlərim |
| sənin (“your”) | önün | önlərin |
| onun (“his/her/its”) | önü | önləri |
| bizim (“our”) | önümüz | önlərimiz |
| sizin (“your”) | önünüz | önləriniz |
| onların (“their”) | önü | önləri |
| accusative | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | önümü | önlərimi |
| sənin (“your”) | önünü | önlərini |
| onun (“his/her/its”) | önünü | önlərini |
| bizim (“our”) | önümüzü | önlərimizi |
| sizin (“your”) | önünüzü | önlərinizi |
| onların (“their”) | önünü | önlərini |
| dative | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | önümə | önlərimə |
| sənin (“your”) | önünə | önlərinə |
| onun (“his/her/its”) | önünə | önlərinə |
| bizim (“our”) | önümüzə | önlərimizə |
| sizin (“your”) | önünüzə | önlərinizə |
| onların (“their”) | önünə | önlərinə |
| locative | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | önümdə | önlərimdə |
| sənin (“your”) | önündə | önlərində |
| onun (“his/her/its”) | önündə | önlərində |
| bizim (“our”) | önümüzdə | önlərimizdə |
| sizin (“your”) | önünüzdə | önlərinizdə |
| onların (“their”) | önündə | önlərində |
| ablative | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | önümdən | önlərimdən |
| sənin (“your”) | önündən | önlərindən |
| onun (“his/her/its”) | önündən | önlərindən |
| bizim (“our”) | önümüzdən | önlərimizdən |
| sizin (“your”) | önünüzdən | önlərinizdən |
| onların (“their”) | önündən | önlərindən |
| genitive | ||
| singular | plural | |
| mənim (“my”) | önümün | önlərimin |
| sənin (“your”) | önünün | önlərinin |
| onun (“his/her/its”) | önünün | önlərinin |
| bizim (“our”) | önümüzün | önlərimizin |
| sizin (“your”) | önünüzün | önlərinizin |
| onların (“their”) | önünün | önlərinin |
Hungarian
Pronunciation
- IPA(key): [ˈøn]
-
Audio (file)
Pronoun
ön
- (personal) you (formal)
Declension
| Inflection (stem in -ö-, front rounded harmony) | ||
|---|---|---|
| singular | plural | |
| nominative | ön | önök |
| accusative | önt | önöket |
| dative | önnek | önöknek |
| instrumental | önnel | önökkel |
| causal-final | önért | önökért |
| translative | önné | önökké |
| terminative | önig | önökig |
| essive-formal | önként | önökként |
| essive-modal | — | — |
| inessive | önben | önökben |
| superessive | önön | önökön |
| adessive | önnél | önöknél |
| illative | önbe | önökbe |
| sublative | önre | önökre |
| allative | önhöz | önökhöz |
| elative | önből | önökből |
| delative | önről | önökről |
| ablative | öntől | önöktől |
Derived terms
(Compound words):
See also
Swedish
Noun
ön
Turkish
Etymology
From Old Turkic [script needed] (öŋ), from Proto-Turkic [Term?].
Noun
ön (definite accusative önü, plural önler)
Declension
| Inflection | ||||||||||||||||||||||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Nominative | ön | |||||||||||||||||||||||||
| Definite accusative | önü | |||||||||||||||||||||||||
| Singular | Plural | |||||||||||||||||||||||||
| Nominative | ön | önler | ||||||||||||||||||||||||
| Definite accusative | önü | önleri | ||||||||||||||||||||||||
| Dative | öne | önlere | ||||||||||||||||||||||||
| Locative | önde | önlerde | ||||||||||||||||||||||||
| Ablative | önden | önlerden | ||||||||||||||||||||||||
| Genitive | önün | önlerin | ||||||||||||||||||||||||
| ||||||||||||||||||||||||||
Antonyms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.