wywłaszczenie
Polish
Etymology
From wywłaszczyć.
Pronunciation
IPA(key): /vɨ.vwaʂˈt͡ʂɛ.ɲɛ/
Noun
wywłaszczenie n
Declension
declension of wywłaszczenie
| singular | plural | |
|---|---|---|
| nominative | wywłaszczenie | wywłaszczenia |
| genitive | wywłaszczenia | wywłaszczeń |
| dative | wywłaszczeniu | wywłaszczeniom |
| accusative | wywłaszczenie | wywłaszczenia |
| instrumental | wywłaszczeniem | wywłaszczeniami |
| locative | wywłaszczeniu | wywłaszczeniach |
| vocative | wywłaszczenie | wywłaszczenia |
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.