waarschuwen
Dutch
Etymology
From Middle Dutch waerschuwen, waerschouwen, waerscuwen, waerscouwen, equivalent to (ge)waar + schuwen.
Pronunciation
-
audio (file)
Verb
waarschuwen
Inflection
| Inflection of waarschuwen (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | waarschuwen | |||
| past singular | waarschuwde | |||
| past participle | gewaarschuwd | |||
| infinitive | waarschuwen | |||
| gerund | waarschuwen n | |||
| verbal noun | — | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | waarschuw | waarschuwde | ||
| 2nd person sing. (jij) | waarschuwt | waarschuwde | ||
| 2nd person sing. (u) | waarschuwt | waarschuwde | ||
| 2nd person sing. (gij) | waarschuwt | waarschuwde | ||
| 3rd person singular | waarschuwt | waarschuwde | ||
| plural | waarschuwen | waarschuwden | ||
| subjunctive sing.1 | waarschuwe | waarschuwde | ||
| subjunctive plur.1 | waarschuwen | waarschuwden | ||
| imperative sing. | waarschuw | |||
| imperative plur.1 | waarschuwt | |||
| participles | waarschuwend | gewaarschuwd | ||
| 1) Archaic. | ||||
Derived terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.