voortgaan

Dutch

Etymology

voort + gaan

Pronunciation

  • (file)

Verb

voortgaan

  1. to go forth, to progress
  2. to continue

Inflection

Inflection of voortgaan (strong class 7, irregular, separable)
infinitive voortgaan
past singular ging voort
past participle voortgegaan
infinitive voortgaan
gerund voortgaan n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular ga voort ging voort voortga voortging
2nd person sing. (jij) gaat voort ging voort voortgaat voortging
2nd person sing. (u) gaat voort ging voort voortgaat voortging
2nd person sing. (gij) gaat voort gingt voort voortgaat voortgingt
3rd person singular gaat voort ging voort voortgaat voortging
plural gaan voort gingen voort voortgaan voortgingen
subjunctive sing.1 ga voort ginge voort voortga voortginge
subjunctive plur.1 gaan voort gingen voort voortgaan voortgingen
imperative sing. ga voort
imperative plur.1 gaat voort
participles voortgaand voortgegaan
1) Archaic.

Derived terms

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.