verticalis
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /wer.tiˈkaː.lis/, [wɛr.tɪˈkaː.lɪs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /ver.tiˈka.lis/, [ver.tiˈkaː.lis]
Adjective
verticālis (neuter verticāle); third declension
- (Medieval Latin, ecclesiastical) highest in the hierarchy[1]
- (New Latin, astronomy) located over the head, vertically above[2]
- (New Latin, taxonomy) whirling
Inflection
Third declension.
| Number | Singular | Plural | |||
|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masc./Fem. | Neuter | Masc./Fem. | Neuter | |
| nominative | verticālis | verticāle | verticālēs | verticālia | |
| genitive | verticālis | verticālium | |||
| dative | verticālī | verticālibus | |||
| accusative | verticālem | verticāle | verticālēs, verticālīs | verticālia | |
| ablative | verticālī | verticālibus | |||
| vocative | verticālis | verticāle | verticālēs | verticālia | |
Derived terms
- verticālitās
- verticāliter
References
- ↑ Niermeyer, Jan Frederik (1976), “verticalis”, in Mediae Latinitatis Lexicon Minus (in Latin), Leiden, Boston: Brill
- ↑ uerticalis in Ramminger, Johann (accessed 08.06.04) Neulateinische Wortliste: Ein Wörterbuch des Lateinischen von Petrarca bis 1700, pre-publication website, 2005-2016
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.