veroorlogen

Dutch

Etymology

From ver- + oorlogen.

Pronunciation

  • IPA(key): /vərˈoːr.loːɣə(n)/
  • Hyphenation: ver‧oor‧lo‧gen

Verb

veroorlogen

  1. (transitive, obsolete) to waste by war, to war away

Inflection

Inflection of veroorlogen (weak, prefixed)
infinitive veroorlogen
past singular veroorloogde
past participle veroorloogd
infinitive veroorlogen
gerund veroorlogen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular veroorloog veroorloogde
2nd person sing. (jij) veroorloogt veroorloogde
2nd person sing. (u) veroorloogt veroorloogde
2nd person sing. (gij) veroorloogt veroorloogde
3rd person singular veroorloogt veroorloogde
plural veroorlogen veroorloogden
subjunctive sing.1 veroorloge veroorloogde
subjunctive plur.1 veroorlogen veroorloogden
imperative sing. veroorloog
imperative plur.1 veroorloogt
participles veroorlogend veroorloogd
1) Archaic.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.