verdergaan

Dutch

Etymology

From verder + gaan.

Pronunciation

  • (file)
  • Hyphenation: ver‧der‧gaan

Verb

verdergaan

  1. (intransitive) to continue, to resume
  2. (transitive) to proceed, to go forward

Inflection

Inflection of verdergaan (strong class 7, irregular, separable)
infinitive verdergaan
past singular ging verder
past participle verdergegaan
infinitive verdergaan
gerund verdergaan n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular ga verder ging verder verderga verderging
2nd person sing. (jij) gaat verder ging verder verdergaat verderging
2nd person sing. (u) gaat verder ging verder verdergaat verderging
2nd person sing. (gij) gaat verder gingt verder verdergaat verdergingt
3rd person singular gaat verder ging verder verdergaat verderging
plural gaan verder gingen verder verdergaan verdergingen
subjunctive sing.1 ga verder ginge verder verderga verderginge
subjunctive plur.1 gaan verder gingen verder verdergaan verdergingen
imperative sing. ga verder
imperative plur.1 gaat verder
participles verdergaand verdergegaan
1) Archaic.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.