ventumi

Esperanto

Etymology

vento (“wind”) +‎ -um-

Verb

ventumi (present ventumas, past ventumis, future ventumos, conditional ventumus, volitive ventumu)

  1. to fan

Conjugation

Conjugation of ventumi
present past future
singular plural singular plural singular plural
tense ventumas ventumis ventumos
active participle ventumanta ventumantaj ventuminta ventumintaj ventumonta ventumontaj
acc. ventumantan ventumantajn ventumintan ventumintajn ventumontan ventumontajn
passive participle ventumata ventumataj ventumita ventumitaj ventumota ventumotaj
acc. ventumatan ventumatajn ventumitan ventumitajn ventumotan ventumotajn
nominal active participle ventumanto ventumantoj ventuminto ventumintoj ventumonto ventumontoj
acc. ventumanton ventumantojn ventuminton ventumintojn ventumonton ventumontojn
nominal passive participle ventumato ventumatoj ventumito ventumitoj ventumoto ventumotoj
acc. ventumaton ventumatojn ventumiton ventumitojn ventumoton ventumotojn
adverbial active participle ventumante ventuminte ventumonte
adverbial passive participle ventumate ventumite ventumote
infinitive ventumi imperative ventumu conditional ventumus

Derived terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.