velta
See also: Velta
Icelandic
Etymology
From Old Norse velta, from Proto-Germanic *waltijaną. More at welt, walt.
Pronunciation
- IPA(key): /ˈvɛl̥ta/
- Rhymes: -ɛl̥ta
Noun
velta f (genitive singular veltu, nominative plural veltur)
Synonyms
- (wallow): veltingur
Verb
velta (strong verb, third-person singular past indicative valt, third-person plural past indicative ultu, supine oltið)
Conjugation
velta — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að velta | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
oltið | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
veltandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég velt | við veltum | present (nútíð) |
ég velti | við veltum |
| þú veltur | þið veltið | þú veltir | þið veltið | ||
| hann, hún, það veltur | þeir, þær, þau velta | hann, hún, það velti | þeir, þær, þau velti | ||
| past (þátíð) |
ég valt | við ultum | past (þátíð) |
ég ylti | við yltum |
| þú valst | þið ultuð | þú yltir | þið yltuð | ||
| hann, hún, það valt | þeir, þær, þau ultu | hann, hún, það ylti | þeir, þær, þau yltu | ||
| imperative (boðháttur) |
velt (þú) | veltið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| veltu | veltiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
oltinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
oltinn | oltin | oltið | oltnir | oltnar | oltin | |
| accusative (þolfall) |
oltinn | oltna | oltið | oltna | oltnar | oltin | |
| dative (þágufall) |
oltnum | oltinni | oltnu | oltnum | oltnum | oltnum | |
| genitive (eignarfall) |
oltins | oltinnar | oltins | oltinna | oltinna | oltinna | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
oltni | oltna | oltna | oltnu | oltnu | oltnu | |
| accusative (þolfall) |
oltna | oltnu | oltna | oltnu | oltnu | oltnu | |
| dative (þágufall) |
oltna | oltnu | oltna | oltnu | oltnu | oltnu | |
| genitive (eignarfall) |
oltna | oltnu | oltna | oltnu | oltnu | oltnu | |
Verb
velta (weak verb, third-person singular past indicative velti, supine velt)
- (transitive) to roll
- (transitive) to topple
- (transitive) to overturn, to upset
- (transitive) to trundle
Conjugation
velta — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að velta | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
velt | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
veltandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég velti | við veltum | present (nútíð) |
ég velti | við veltum |
| þú veltir | þið veltið | þú veltir | þið veltið | ||
| hann, hún, það veltir | þeir, þær, þau velta | hann, hún, það velti | þeir, þær, þau velti | ||
| past (þátíð) |
ég velti | við veltum | past (þátíð) |
ég velti | við veltum |
| þú veltir | þið veltuð | þú veltir | þið veltuð | ||
| hann, hún, það velti | þeir, þær, þau veltu | hann, hún, það velti | þeir, þær, þau veltu | ||
| imperative (boðháttur) |
velt (þú) | veltið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| veltu | veltiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
veltast — mediopassive voice (miðmynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að veltast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
velst | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
veltandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég veltist | við veltumst | present (nútíð) |
ég veltist | við veltumst |
| þú veltist | þið veltist | þú veltist | þið veltist | ||
| hann, hún, það veltist | þeir, þær, þau veltast | hann, hún, það veltist | þeir, þær, þau veltist | ||
| past (þátíð) |
ég veltist | við veltumst | past (þátíð) |
ég veltist | við veltumst |
| þú veltist | þið veltust | þú veltist | þið veltust | ||
| hann, hún, það veltist | þeir, þær, þau veltust | hann, hún, það veltist | þeir, þær, þau veltust | ||
| imperative (boðháttur) |
velst (þú) | veltist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| velstu | veltisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
Synonyms
- (to roll): rúlla
- (to topple): detta um koll
- (to overturn): hvolfa
- (to trundle): rúlla, keyra
Derived terms
- velta upp úr
Norwegian Bokmål
Alternative forms
Verb
velta
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.