undra
Icelandic
Pronunciation
- IPA(key): /ˈʏntra/
Verb
undra (weak verb, third-person singular past indicative undraði, supine undrað)
Conjugation
undra — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að undra | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
undrað | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
undrandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég undra | við undrum | present (nútíð) |
ég undri | við undrum |
| þú undrar | þið undrið | þú undrir | þið undrið | ||
| hann, hún, það undrar | þeir, þær, þau undra | hann, hún, það undri | þeir, þær, þau undri | ||
| past (þátíð) |
ég undraði | við undruðum | past (þátíð) |
ég undraði | við undruðum |
| þú undraðir | þið undruðuð | þú undraðir | þið undruðuð | ||
| hann, hún, það undraði | þeir, þær, þau undruðu | hann, hún, það undraði | þeir, þær, þau undruðu | ||
| imperative (boðháttur) |
undra (þú) | undrið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| undraðu | undriði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| infinitive (nafnháttur) |
að undrast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
undrast | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
undrandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég undrast | við undrumst | present (nútíð) |
ég undrist | við undrumst |
| þú undrast | þið undrist | þú undrist | þið undrist | ||
| hann, hún, það undrast | þeir, þær, þau undrast | hann, hún, það undrist | þeir, þær, þau undrist | ||
| past (þátíð) |
ég undraðist | við undruðumst | past (þátíð) |
ég undraðist | við undruðumst |
| þú undraðist | þið undruðust | þú undraðist | þið undruðust | ||
| hann, hún, það undraðist | þeir, þær, þau undruðust | hann, hún, það undraðist | þeir, þær, þau undruðust | ||
| imperative (boðháttur) |
undrast (þú) | undrist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| undrastu | undristi * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
Noun
undra
- indefinite genitive plural of undur
Norwegian Bokmål
Alternative forms
Noun
undra n
- definite plural of under
Swedish
Etymology
Pronunciation
Audio (file)
Verb
undra (present undrar, preterite undrade, supine undrat, imperative undra)
- to wonder (to ponder about something)
Conjugation
Conjugation of undra (weak)
Related terms
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.