uitzoeken

Dutch

Etymology

uit +‎ zoeken

Pronunciation

  • Audio(file)

Verb

uitzoeken

  1. to pick out, to choose, to select.
  2. to sort out, to organise
  3. to get to the bottom of, to investigate

Inflection

Inflection of uitzoeken (weak with past in -cht, separable)
infinitive uitzoeken
past singular zocht uit
past participle uitgezocht
infinitive uitzoeken
gerund uitzoeken n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular zoek uit zocht uit uitzoek uitzocht
2nd person sing. (jij) zoekt uit zocht uit uitzoekt uitzocht
2nd person sing. (u) zoekt uit zocht uit uitzoekt uitzocht
2nd person sing. (gij) zoekt uit zocht uit uitzoekt uitzocht
3rd person singular zoekt uit zocht uit uitzoekt uitzocht
plural zoeken uit zochten uit uitzoeken uitzochten
subjunctive sing.1 zoeke uit zochte uit uitzoeke uitzochte
subjunctive plur.1 zoeken uit zochten uit uitzoeken uitzochten
imperative sing. zoek uit
imperative plur.1 zoekt uit
participles uitzoekend uitgezocht
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.