uitzenden

Dutch

Etymology

Composed of uit + zenden.

Pronunciation

  • Audio(file)

Verb

uitzenden

  1. To send out, to deploy.
  2. To broadcast.

Inflection

Inflection of uitzenden (strong class 3, separable)
infinitive uitzenden
past singular zond uit
past participle uitgezonden
infinitive uitzenden
gerund uitzenden n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular zend uit zond uit uitzend uitzond
2nd person sing. (jij) zendt uit zond uit uitzendt uitzond
2nd person sing. (u) zendt uit zond uit uitzendt uitzond
2nd person sing. (gij) zendt uit zondt uit uitzendt uitzondt
3rd person singular zendt uit zond uit uitzendt uitzond
plural zenden uit zonden uit uitzenden uitzonden
subjunctive sing.1 zende uit zonde uit uitzende uitzonde
subjunctive plur.1 zenden uit zonden uit uitzenden uitzonden
imperative sing. zend uit
imperative plur.1 zendt uit
participles uitzendend uitgezonden
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.