uitspreken

Dutch

Etymology

uit +‎ spreken

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈœy̯tˌspreːkə(n)/
  • Audio(file)

Verb

uitspreken

  1. to pronounce
  2. to announce
  3. (reflexive) to speak out

Inflection

Inflection of uitspreken (strong class 4, separable)
infinitive uitspreken
past singular sprak uit
past participle uitgesproken
infinitive uitspreken
gerund uitspreken n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular spreek uit sprak uit uitspreek uitsprak
2nd person sing. (jij) spreekt uit sprak uit uitspreekt uitsprak
2nd person sing. (u) spreekt uit sprak uit uitspreekt uitsprak
2nd person sing. (gij) spreekt uit spraakt uit uitspreekt uitspraakt
3rd person singular spreekt uit sprak uit uitspreekt uitsprak
plural spreken uit spraken uit uitspreken uitspraken
subjunctive sing.1 spreke uit sprake uit uitspreke uitsprake
subjunctive plur.1 spreken uit spraken uit uitspreken uitspraken
imperative sing. spreek uit
imperative plur.1 spreekt uit
participles uitsprekend uitgesproken
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.