uitschelden

Dutch

Pronunciation

  • (Netherlands) IPA(key): /ˈœy̯tsxɛldə(n)/
  • (Flanders) IPA(key): /ˈœtsxɛldə(n)/
  • Audio(file)

Verb

uitschelden

  1. to use offensive language to someone; to insult, revile, abuse, scold, ... someone

Inflection

Inflection of uitschelden (strong class 3, separable)
infinitive uitschelden
past singular schold uit
past participle uitgescholden
infinitive uitschelden
gerund uitschelden n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular scheld uit schold uit uitscheld uitschold
2nd person sing. (jij) scheldt uit schold uit uitscheldt uitschold
2nd person sing. (u) scheldt uit schold uit uitscheldt uitschold
2nd person sing. (gij) scheldt uit scholdt uit uitscheldt uitscholdt
3rd person singular scheldt uit schold uit uitscheldt uitschold
plural schelden uit scholden uit uitschelden uitscholden
subjunctive sing.1 schelde uit scholde uit uitschelde uitscholde
subjunctive plur.1 schelden uit scholden uit uitschelden uitscholden
imperative sing. scheld uit
imperative plur.1 scheldt uit
participles uitscheldend uitgescholden
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.