uitreiken

Dutch

Etymology

uit +‎ reiken

Pronunciation

  • Audio(file)

Verb

uitreiken

  1. to hand out, to distribute
  2. to award

Inflection

Inflection of uitreiken (weak, separable)
infinitive uitreiken
past singular reikte uit
past participle uitgereikt
infinitive uitreiken
gerund uitreiken n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular reik uit reikte uit uitreik uitreikte
2nd person sing. (jij) reikt uit reikte uit uitreikt uitreikte
2nd person sing. (u) reikt uit reikte uit uitreikt uitreikte
2nd person sing. (gij) reikt uit reikte uit uitreikt uitreikte
3rd person singular reikt uit reikte uit uitreikt uitreikte
plural reiken uit reikten uit uitreiken uitreikten
subjunctive sing.1 reike uit reikte uit uitreike uitreikte
subjunctive plur.1 reiken uit reikten uit uitreiken uitreikten
imperative sing. reik uit
imperative plur.1 reikt uit
participles uitreikend uitgereikt
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.