uitpuilen

Dutch

Pronunciation

  • (file)

Verb

uitpuilen

  1. to pooch out
    Alle kikkers hebben een afgeplat, peervormig lichaam en uitpuilende ogen. — All frogs have flattened, pear-shaped bodies, and eyes that bulge out.

Inflection

Inflection of uitpuilen (weak, separable)
infinitive uitpuilen
past singular puilde uit
past participle uitgepuild
infinitive uitpuilen
gerund uitpuilen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular puil uit puilde uit uitpuil uitpuilde
2nd person sing. (jij) puilt uit puilde uit uitpuilt uitpuilde
2nd person sing. (u) puilt uit puilde uit uitpuilt uitpuilde
2nd person sing. (gij) puilt uit puilde uit uitpuilt uitpuilde
3rd person singular puilt uit puilde uit uitpuilt uitpuilde
plural puilen uit puilden uit uitpuilen uitpuilden
subjunctive sing.1 puile uit puilde uit uitpuile uitpuilde
subjunctive plur.1 puilen uit puilden uit uitpuilen uitpuilden
imperative sing. puil uit
imperative plur.1 puilt uit
participles uitpuilend uitgepuild
1) Archaic.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.