uitdagen

Dutch

Etymology

uit + dagen

Pronunciation

  • IPA(key): /ˈœy̯ˌdaːɣə(n)/
  • (file)

Verb

uitdagen

  1. to challenge

Inflection

Inflection of uitdagen (weak, separable)
infinitive uitdagen
past singular daagde uit
past participle uitgedaagd
infinitive uitdagen
gerund uitdagen n
verbal noun
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular daag uit daagde uit uitdaag uitdaagde
2nd person sing. (jij) daagt uit daagde uit uitdaagt uitdaagde
2nd person sing. (u) daagt uit daagde uit uitdaagt uitdaagde
2nd person sing. (gij) daagt uit daagde uit uitdaagt uitdaagde
3rd person singular daagt uit daagde uit uitdaagt uitdaagde
plural dagen uit daagden uit uitdagen uitdaagden
subjunctive sing.1 dage uit daagde uit uitdage uitdaagde
subjunctive plur.1 dagen uit daagden uit uitdagen uitdaagden
imperative sing. daag uit
imperative plur.1 daagt uit
participles uitdagend uitgedaagd
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.