uitbreiden

Dutch

Pronunciation

  • audio(file)

Verb

uitbreiden

  1. to extend, to expand
  2. (figuratively) to escalate, to become more serious

Inflection

Inflection of uitbreiden (weak, separable)
infinitive uitbreiden
past singular breidde uit
past participle uitgebreid
infinitive uitbreiden
gerund uitbreiden n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular breid uit breidde uit uitbreid uitbreidde
2nd person sing. (jij) breidt uit breidde uit uitbreidt uitbreidde
2nd person sing. (u) breidt uit breidde uit uitbreidt uitbreidde
2nd person sing. (gij) breidt uit breidde uit uitbreidt uitbreidde
3rd person singular breidt uit breidde uit uitbreidt uitbreidde
plural breiden uit breidden uit uitbreiden uitbreidden
subjunctive sing.1 breide uit breidde uit uitbreide uitbreidde
subjunctive plur.1 breiden uit breidden uit uitbreiden uitbreidden
imperative sing. breid uit
imperative plur.1 breidt uit
participles uitbreidend uitgebreid
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.