ucieleśniać

Polish

IPA^(key): /u.t͡ɕɛˈlɛɕ.ɲat͡ɕ/

ucieleśniać impf (perfective ucieleśnić)

Conjugation of ucieleśniać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		ucieleśniać
present tense	1st	ucieleśniam			ucieleśniamy
	2nd	ucieleśniasz			ucieleśniacie
	3rd	ucieleśnia			ucieleśniają
past tense	1st	ucieleśniałem	ucieleśniałam		ucieleśnialiśmy	ucieleśniałyśmy
	2nd	ucieleśniałeś	ucieleśniałaś		ucieleśnialiście	ucieleśniałyście
	3rd	ucieleśniał	ucieleśniała	ucieleśniało	ucieleśniali	ucieleśniały
future tense	1st	będę ucieleśniał¹	będę ucieleśniała¹		będziemy ucieleśniali¹	będziemy ucieleśniały¹
	2nd	będziesz ucieleśniał¹	będziesz ucieleśniała¹		będziecie ucieleśniali¹	będziecie ucieleśniały¹
	3rd	będzie ucieleśniał¹	będzie ucieleśniała¹	będzie ucieleśniało¹	będą ucieleśniali¹	będą ucieleśniały¹
conditional	1st	ucieleśniałbym	ucieleśniałabym		ucieleśnialibyśmy	ucieleśniałybyśmy
	2nd	ucieleśniałbyś	ucieleśniałabyś		ucieleśnialibyście	ucieleśniałybyście
	3rd	ucieleśniałby	ucieleśniałaby	ucieleśniałoby	ucieleśnialiby	ucieleśniałyby
imperative	1st	—			ucieleśniajmy
	2nd	ucieleśniaj			ucieleśniajcie
	3rd	niech ucieleśnia			niech ucieleśniają
active adjectival participle		ucieleśniający	ucieleśniająca	ucieleśniające	ucieleśniający	ucieleśniające
passive adjectival participle		ucieleśniany	ucieleśniana	ucieleśniane	ucieleśniani	ucieleśniane
contemporary adverbial participle		ucieleśniając
impersonal past		ucieleśniano
verbal noun		ucieleśnianie
¹ or: będę ucieleśniać, będziesz ucieleśniać etc.

(to personify):

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.