tykać

Polish

From Proto-Slavic *tykati (sę).

tykać impf (perfective tyknąć)

to tick (to make a ticking noise)
to touch
(colloquial) to address with the informal T-form, using the second-person pronoun ty (instead of e.g. pan); to thou

Conjugation of tykać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		tykać
present tense	1st	tykam			tykamy
	2nd	tykasz			tykacie
	3rd	tyka			tykają
past tense	1st	tykałem	tykałam		tykaliśmy	tykałyśmy
	2nd	tykałeś	tykałaś		tykaliście	tykałyście
	3rd	tykał	tykała	tykało	tykali	tykały
future tense	1st	będę tykał¹	będę tykała¹		będziemy tykali¹	będziemy tykały¹
	2nd	będziesz tykał¹	będziesz tykała¹		będziecie tykali¹	będziecie tykały¹
	3rd	będzie tykał¹	będzie tykała¹	będzie tykało¹	będą tykali¹	będą tykały¹
conditional	1st	tykałbym	tykałabym		tykalibyśmy	tykałybyśmy
	2nd	tykałbyś	tykałabyś		tykalibyście	tykałybyście
	3rd	tykałby	tykałaby	tykałoby	tykaliby	tykałyby
imperative	1st	—			tykajmy
	2nd	tykaj			tykajcie
	3rd	niech tyka			niech tykają
active adjectival participle		tykający	tykająca	tykające	tykający	tykające
passive adjectival participle		tykany	tykana	tykane	tykani	tykane
contemporary adverbial participle		tykając
impersonal past		tykano
verbal noun		tykanie
¹ or: będę tykać, będziesz tykać etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.