tuig
Dutch
Etymology
From Middle Dutch tuyg (“tools, apparatus, utensil, ornament”), from Old Dutch *tiug, from Proto-Germanic *tiugiją, *teugą (“stuff, matter, device”), from *teuhaną (“to lead, bring, pull”), from Proto-Indo-European *dewk- (“to pull, lead”). Cognate with German Zeug (“thing, device”).
Pronunciation
- IPA(key): /tœy̯x/
-
Audio (file) - Rhymes: -œy̯x
Noun
tuig n (plural tuigen, diminutive tuigje n)
Derived terms
Verb
tuig
Hiligaynon
Noun
túig
Usage notes
Also used as a verb.
Derived terms
Irish
Alternative forms
- tig (Cois Fharraige)
Etymology
From Middle Irish tuicid, from Old Irish ·tuicci, prototonic form of do·uicci, perfective form of do·beir.
Pronunciation
- IPA(key): /t̪ˠɪɟ/
Verb
tuig (present analytic tuigeann, future analytic tuigfidh, verbal noun tuiscint, past participle tuigthe)
Conjugation
| singular | plural | relative | autonomous | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||
| indicative | present | tuigim | tuigeann tú; tuigir† |
tuigeann sé, sí | tuigimid | tuigeann sibh | tuigeann siad; tuigid† |
a thuigeann; a thuigeas / a dtuigeann*; a dtuigeas* |
tuigtear |
| past | thuig mé; thuigeas | thuig tú; thuigis | thuig sé, sí | thuigeamar; thuig muid | thuig sibh; thuigeabhair | thuig siad; thuigeadar | a thuig / ar thuig* |
tuigeadh | |
| past habitual | thuiginn | thuigteá | thuigeadh sé, sí | thuigimis; thuigeadh muid | thuigeadh sibh | thuigidís; thuigeadh siad | a thuigeadh / ar thuigeadh* |
thuigtí | |
| future | tuigfidh mé; tuigfead |
tuigfidh tú; tuigfir† |
tuigfidh sé, sí | tuigfimid; tuigfidh muid |
tuigfidh sibh | tuigfidh siad; tuigfid† |
a thuigfidh; a thuigfeas / a dtuigfidh*; a dtuigfeas* |
tuigfear | |
| conditional | thuigfinn | thuigfeá | thuigfeadh sé, sí | thuigfimis; thuigfeadh muid | thuigfeadh sibh | thuigfidís; thuigfeadh siad | a thuigfeadh / ar thuigfeadh* |
thuigfí | |
| subjunctive | present | go dtuige mé; go dtuigead† |
go dtuige tú; go dtuigir† |
go dtuige sé, sí | go dtuigimid; go dtuige muid |
go dtuige sibh | go dtuige siad; go dtuigid† |
— | go dtuigtear |
| past | dá dtuiginn | dá dtuigteá | dá dtuigeadh sé, sí | dá dtuigimis; dá dtuigeadh muid |
dá dtuigeadh sibh | dá dtuigidís; dá dtuigeadh siad |
— | dá dtuigtí | |
| imperative | tuigim | tuig | tuigeadh sé, sí | tuigimis | tuigigí; tuigidh† |
tuigidís | — | tuigtear | |
| verbal noun | tuiscint | ||||||||
| past participle | tuigthe | ||||||||
* Indirect relative
† Archaic or dialect form
- Alternative verbal noun: tuigbheáil
Mutation
| Irish mutation | ||
|---|---|---|
| Radical | Lenition | Eclipsis |
| tuig | thuig | dtuig |
| Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs. | ||
Further reading
- "tuig" in Foclóir Gaeilge-Béarla, An Gúm, 1977, by Niall Ó Dónaill.
Scottish Gaelic
Etymology
From Middle Irish tuicid, from Old Irish ·tuicci, prototonic form of do·uicci, perfective form of do·beir.
Verb
tuig (past thuig, future tuigidh, verbal noun tuigsinn, past participle tuigte)
- understand, comprehend, realize
- Tha mi a' tuigsinn. ― I am understanding, I understand
- Thuig mi e. ― I understood him/it.
- A bheil sin air thuigsinn? ― Is that understood?
-
Derived terms
Waray-Waray
Noun
tuig