topić

See also: topic, tòpic, and topič

Polish

From Proto-Slavic *topiti.

topić impf (perfective 1. stopić, 2. zatopić, 3. utopić)

Conjugation of topić impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		topić
present tense	1st	topię			topimy
	2nd	topisz			topicie
	3rd	topi			topią
past tense	1st	topiłem	topiłam		topiliśmy	topiłyśmy
	2nd	topiłeś	topiłaś		topiliście	topiłyście
	3rd	topił	topiła	topiło	topili	topiły
future tense	1st	będę topił¹	będę topiła¹		będziemy topili¹	będziemy topiły¹
	2nd	będziesz topił¹	będziesz topiła¹		będziecie topili¹	będziecie topiły¹
	3rd	będzie topił¹	będzie topiła¹	będzie topiło¹	będą topili¹	będą topiły¹
conditional	1st	topiłbym	topiłabym		topilibyśmy	topiłybyśmy
	2nd	topiłbyś	topiłabyś		topilibyście	topiłybyście
	3rd	topiłby	topiłaby	topiłoby	topiliby	topiłyby
imperative	1st	—			topmy
	2nd	top			topcie
	3rd	niech topi			niech topią
active adjectival participle		topiący	topiąca	topiące	topiący	topiące
passive adjectival participle		topiony	topiona	topione	topieni	topione
contemporary adverbial participle		topiąc
impersonal past		topiono
verbal noun		topienie
¹ or: będę topić, będziesz topić etc.

tòpić m (Cyrillic spelling то̀пић)

Declension of topić

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.