toewijzen

Dutch

Pronunciation

  • Audio(file)

Verb

toewijzen

  1. to assign

Inflection

Inflection of toewijzen (strong class 1, separable)
infinitive toewijzen
past singular wees toe
past participle toegewezen
infinitive toewijzen
gerund toewijzen n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular wijs toe wees toe toewijs toewees
2nd person sing. (jij) wijst toe wees toe toewijst toewees
2nd person sing. (u) wijst toe wees toe toewijst toewees
2nd person sing. (gij) wijst toe weest toe toewijst toeweest
3rd person singular wijst toe wees toe toewijst toewees
plural wijzen toe wezen toe toewijzen toewezen
subjunctive sing.1 wijze toe weze toe toewijze toeweze
subjunctive plur.1 wijzen toe wezen toe toewijzen toewezen
imperative sing. wijs toe
imperative plur.1 wijst toe
participles toewijzend toegewezen
1) Archaic.

Derived terms

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.