terechtstellen

Dutch

Etymology

terecht +‎ stellen

Pronunciation

  • Audio(file)

Verb

terechtstellen

  1. to execute

Inflection

Inflection of terechtstellen (weak, separable)
infinitive terechtstellen
past singular stelde terecht
past participle terechtgesteld
infinitive terechtstellen
gerund terechtstellen n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular stel terecht stelde terecht terechtstel terechtstelde
2nd person sing. (jij) stelt terecht stelde terecht terechtstelt terechtstelde
2nd person sing. (u) stelt terecht stelde terecht terechtstelt terechtstelde
2nd person sing. (gij) stelt terecht stelde terecht terechtstelt terechtstelde
3rd person singular stelt terecht stelde terecht terechtstelt terechtstelde
plural stellen terecht stelden terecht terechtstellen terechtstelden
subjunctive sing.1 stelle terecht stelde terecht terechtstelle terechtstelde
subjunctive plur.1 stellen terecht stelden terecht terechtstellen terechtstelden
imperative sing. stel terecht
imperative plur.1 stelt terecht
participles terechtstellend terechtgesteld
1) Archaic.

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.