svik
Faroese
Pronunciation
- IPA(key): [ˈsvɪːk]
Noun
svik n (genitive singular sviks)
Declension
| Declension of svik | ||||
|---|---|---|---|---|
| n3 | singular | plural | ||
| indefinite | definite | indefinite | definite | |
| nominative | svik | svikið | svik | svikini |
| accusative | svik | svikið | svik | svikini |
| dative | sviki | svikinum | svikum | svikunum |
| genitive | sviks | sviksins | svika | svikanna |
Derived terms
- peningasvik
- fíggjarsvik
- skattasvik
- skjalasvik
- heimildarsvik
- vinnufelagssvik
- tryggingarsvik
- sølutingssvik
- svikagerð
- svikabragd
Related terms
Icelandic
Etymology
From Old Norse svik, from Proto-Germanic *swiką. More at Scots swick.
Pronunciation
- IPA(key): /svɪːk/
- Rhymes: -ɪːk
Noun
svik n pl (plurale tantum)
Declension
Synonyms
- (scam): svindl
Norwegian Nynorsk
Etymology 1
Pronunciation
- IPA(key): /sʋiːk/ (example of pronunciation)
Noun
svik n (definite singular sviket, indefinite plural svik, definite plural svika)
Related terms
Etymology 2
Verb
svik
References
- “svik” in The Nynorsk Dictionary.
Swedish
Verb
svik
- imperative of svika.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.