svelta

Icelandic

From Old Norse svelta (strong verb), from Proto-Germanic *sweltaną.

svelta (strong verb, third-person singular past indicative svalt, third-person plural past indicative sultu, supine soltið)

svelta — active voice (germynd)

	Forms with appended personal pronoun
infinitive (nafnháttur)		að svelta
supine (sagnbót)		soltið
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		sveltandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég svelt	við sveltum	present (nútíð)	ég svelti	við sveltum
	þú sveltur	þið sveltið		þú sveltir	þið sveltið
	hann, hún, það sveltur	þeir, þær, þau svelta		hann, hún, það svelti	þeir, þær, þau svelti

past (þátíð)	ég svalt	við sultum	past (þátíð)	ég sylti	við syltum
	þú svalst	þið sultuð		þú syltir	þið syltuð
	hann, hún, það svalt	þeir, þær, þau sultu		hann, hún, það sylti	þeir, þær, þau syltu

imperative (boðháttur)	svelt (þú)	sveltið (þið)
	sveltu	sveltiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

soltinn — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
strong declension (sterk beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	soltinn	soltin	soltið	soltnir	soltnar	soltin
accusative (þolfall)	soltinn	soltna	soltið	soltna	soltnar	soltin
dative (þágufall)	soltnum	soltinni	soltnu	soltnum	soltnum	soltnum
genitive (eignarfall)	soltins	soltinnar	soltins	soltinna	soltinna	soltinna

weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
weak declension (veik beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	soltni	soltna	soltna	soltnu	soltnu	soltnu
accusative (þolfall)	soltna	soltnu	soltna	soltnu	soltnu	soltnu
dative (þágufall)	soltna	soltnu	soltna	soltnu	soltnu	soltnu
genitive (eignarfall)	soltna	soltnu	soltna	soltnu	soltnu	soltnu

From Old Norse svelta (weak verb), from Proto-Germanic *swaltijaną.

svelta (weak verb, third-person singular past indicative svelti, supine svelt)

(transitive, governs the accusative) to starve (someone, or figuratively something)

svelta — active voice (germynd)

	Forms with appended personal pronoun
infinitive (nafnháttur)		að svelta
supine (sagnbót)		svelt
present participle (lýsingarháttur nútíðar)		sveltandi
	indicative (framsöguháttur)			subjunctive (viðtengingarháttur)
present (nútíð)	ég svelti	við sveltum	present (nútíð)	ég svelti	við sveltum
	þú sveltir	þið sveltið		þú sveltir	þið sveltið
	hann, hún, það sveltir	þeir, þær, þau svelta		hann, hún, það svelti	þeir, þær, þau svelti

past (þátíð)	ég svelti	við sveltum	past (þátíð)	ég svelti	við sveltum
	þú sveltir	þið sveltuð		þú sveltir	þið sveltuð
	hann, hún, það svelti	þeir, þær, þau sveltu		hann, hún, það svelti	þeir, þær, þau sveltu

imperative (boðháttur)	svelt (þú)	sveltið (þið)
	sveltu	sveltiði *
* Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred.

sveltur — past participle (lýsingarháttur þátíðar)

strong declension (sterk beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
strong declension (sterk beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	sveltur	svelt	svelt	sveltir	sveltar	svelt
accusative (þolfall)	sveltan	svelta	svelt	svelta	sveltar	svelt
dative (þágufall)	sveltum	sveltri	sveltu	sveltum	sveltum	sveltum
genitive (eignarfall)	svelts	sveltrar	svelts	sveltra	sveltra	sveltra

weak declension (veik beyging)	singular (eintala)			plural (fleirtala)
weak declension (veik beyging)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)	masculine (karlkyn)	feminine (kvenkyn)	neuter (hvorugkyn)
nominative (nefnifall)	svelti	svelta	svelta	sveltu	sveltu	sveltu
accusative (þolfall)	svelta	sveltu	svelta	sveltu	sveltu	sveltu
dative (þágufall)	svelta	sveltu	svelta	sveltu	sveltu	sveltu
genitive (eignarfall)	svelta	sveltu	svelta	sveltu	sveltu	sveltu

svelta

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.