stróż

Polish

Etymology

From Proto-Slavic *stȏržь.

Pronunciation

audio (file)
IPA^(key): /struʂ/

Noun

stróż m pers (feminine stróżka)

watchman
Synonyms: strażnik, dozorca, cieć

Declension

declension of stróż

	singular	plural
nominative	stróż	stróże
genitive	stróża	stróży/stróżów
dative	stróżowi	stróżom
accusative	stróża	stróży/stróżów
instrumental	stróżem	stróżami
locative	stróżu	stróżach
vocative	stróżu	stróże

Noun

stróż m pers (feminine stróżka)

guardian, keeper, caretaker, custodian, warden
Synonym: opiekun

Declension

declension of stróż

	singular	plural
nominative	stróż	stróże/stróżowie
genitive	stróża	stróży/stróżów
dative	stróżowi	stróżom
accusative	stróża	stróży/stróżów
instrumental	stróżem	stróżami
locative	stróżu	stróżach
vocative	stróżu	stróże/stróżowie

Derived terms

stróżostwo
stróżowski
stróżówka

Related terms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.