socraigh
Irish
Alternative forms
- socruigh (obsolete)[1]
Etymology
Pronunciation
Verb
socraigh (present analytic socraíonn, future analytic socróidh, verbal noun socrú, past participle socraithe)
- to arrange (plan; prepare in advance; put in order; set up, organise)
- to settle (adjust, as something in discussion; make up; compose; pacify; determine, establish; place in a fixed or permanent condition)
Conjugation
Second Conjugation
| singular | plural | relative | autonomous | ||||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|---|---|
| first | second | third | first | second | third | ||||
| indicative | present | socraím | socraíonn tú; socraír† |
socraíonn sé, sí | socraímid; socraíonn muid |
socraíonn sibh | socraíonn siad; socraíd† |
a shocraíonn; a shocraíos / a socraíonn*; a socraíos* |
socraítear |
| past | shocraigh mé; shocraíos | shocraigh tú; shocraís | shocraigh sé, sí | shocraíomar; shocraigh muid | shocraigh sibh; shocraíobhair | shocraigh siad; shocraíodar | a shocraigh / ar shocraigh* |
socraíodh | |
| past habitual | shocraínn | shocraíteá | shocraíodh sé, sí | shocraímis; shocraíodh muid | shocraíodh sibh | shocraídís; shocraíodh siad | a shocraíodh / ar shocraíodh* |
shocraítí | |
| future | socróidh mé; socród; socróchaidh mé† |
socróidh tú; socróir†; socróchaidh tú† |
socróidh sé, sí; socróchaidh sé, sí† |
socróimid; socróidh muid; socróchaimid†; socróchaidh muid† |
socróidh sibh; socróchaidh sibh† |
socróidh siad; socróid†; socróchaidh siad† |
a shocróidh; a shocrós; a shocróchaidh†; a shocróchas† / a socróidh*; a socrós*; a socróchaidh*†; a socróchas*† |
socrófar; socróchar† | |
| conditional | shocróinn; shocróchainn† | shocrófá; shocróchthᆠ| shocródh sé, sí; shocróchadh sé, sí† | shocróimis; shocródh muid; shocróchaimis†; shocróchadh muid† | shocródh sibh; shocróchadh sibh† | shocróidís; shocródh siad; shocróchadh siad† | a shocródh; a shocróchadh† / ar shocródh*; ar shocróchadh*† |
shocrófaí; shocróchthaí† | |
| subjunctive | present | go socraí mé; go socraíod† |
go socraí tú; go socraír† |
go socraí sé, sí | go socraímid; go socraí muid |
go socraí sibh | go socraí siad; go socraíd† |
— | go socraítear |
| past | dá socraínn | dá socraíteá | dá socraíodh sé, sí | dá socraímis; dá socraíodh muid |
dá socraíodh sibh | dá socraídís; dá socraíodh siad |
— | dá socraítí | |
| imperative | socraím | socraigh | socraíodh sé, sí | socraímis | socraígí; socraídh† |
socraídís | — | socraítear | |
| verbal noun | socrú | ||||||||
| past participle | socraithe | ||||||||
*Indirect relative
† Dialect form
Synonyms
Mutation
| Irish mutation | ||
|---|---|---|
| Radical | Lenition | Eclipsis |
| socraigh | shocraigh after an, tsocraigh |
not applicable |
| Note: Some of these forms may be hypothetical. Not every possible mutated form of every word actually occurs. | ||
References
- ↑ “socruiġ” in Foclóir Gaeḋilge agus Béarla, Irish Texts Society, 2nd ed., 1927, by Patrick S. Dinneen.
Further reading
- “socraigid” in Dictionary of the Irish Language, Royal Irish Academy, 1913–76.
- “socraid” in Dictionary of the Irish Language, Royal Irish Academy, 1913–76.
- "socraigh" in Foclóir Gaeilge-Béarla, An Gúm, 1977, by Niall Ó Dónaill.
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.