siccus
Latin
Etymology
From Proto-Indo-European *seyk-.
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈsik.kus/, [ˈsɪk.kʊs]
Adjective
siccus (feminine sicca, neuter siccum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | siccus | sicca | siccum | siccī | siccae | sicca | |
| genitive | siccī | siccae | siccī | siccōrum | siccārum | siccōrum | |
| dative | siccō | siccō | siccīs | ||||
| accusative | siccum | siccam | siccum | siccōs | siccās | sicca | |
| ablative | siccō | siccā | siccō | siccīs | |||
| vocative | sicce | sicca | siccum | siccī | siccae | sicca | |
Derived terms
Descendants
References
- siccus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- siccus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- siccus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- siccus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.