rubidus
Latin
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈru.bi.dus/, [ˈrʊ.bɪ.dʊs]
Adjective
rubidus (feminine rubida, neuter rubidum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | rubidus | rubida | rubidum | rubidī | rubidae | rubida | |
| genitive | rubidī | rubidae | rubidī | rubidōrum | rubidārum | rubidōrum | |
| dative | rubidō | rubidō | rubidīs | ||||
| accusative | rubidum | rubidam | rubidum | rubidōs | rubidās | rubida | |
| ablative | rubidō | rubidā | rubidō | rubidīs | |||
| vocative | rubide | rubida | rubidum | rubidī | rubidae | rubida | |
Synonyms
Related terms
References
- rubidus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- rubidus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.