rinna
Elfdalian
Etymology
From Old Norse rinna, from Proto-Germanic *rinnaną.
Verb
rinna
Inflection
Conjugation of rinna — active
Gothic
Romanization
rinna
- Romanization of 𐍂𐌹𐌽𐌽𐌰
Old Frisian
Verb
rinna
- Alternative spelling of renna
Old Norse
Etymology
From Proto-Germanic *rinnaną, whence also Old English rinnan, Old Saxon rinnan, Old High German rinnan, Gothic 𐍂𐌹𐌽𐌽𐌰𐌽 (rinnan).
Verb
rinna
Descendants
Old Swedish
Etymology
From Old Norse rinna, from Proto-Germanic *rinnaną.
Verb
rinna
Conjugation
Conjugation of rinna (strong)
| present | past | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| infinitive | rinna | — | |||
| participle | rinnandi, rinnande | runnin | |||
| active voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
| iæk | rinder | rinni, rinne | — | ran | runni, runne |
| þū | rinder | rinni, rinne | rin | rant | runni, runne |
| han | rinder | rinni, rinne | — | ran | runni, runne |
| vīr | rinnum, rinnom | rinnum, rinnom | rinnum, rinnom | runnum, runnom | runnum, runnom |
| īr | rinnin | rinnin | rinnin | runnin | runnin |
| þēr | rinna | rinnin | — | runnu, -o | runnin |
| mediopassive voice | indicative | subjunctive | imperative | indicative | subjunctive |
| iæk | — | — | — | — | — |
| þū | — | — | — | — | — |
| han | — | — | — | — | — |
| vīr | — | — | — | — | — |
| īr | — | — | — | — | — |
| þēr | — | — | — | — | — |
Descendants
- Swedish: rinna
Swedish
Etymology
From Old Swedish rinna, from Old Norse rinna, from Proto-Germanic *rinnaną.
Pronunciation
-
Audio (file)
Verb
rinna (present rinner, preterite rann, supine runnit, imperative rinn)
Conjugation
Related terms
- avrinna
- förrinna
- upprinna
- utrinna
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.