rectus
English
Etymology
From the Latin phrase "(musculus) rectus", or "a straight (muscle)".
Noun
rectus (plural recti)
- (anatomy) Any of several straight muscles in various parts of the body, as of the abdomen, thigh, eye etc.
Derived terms
Derived terms
- diastasis recti
- rectus abdominis
- rectus capitis
- rectus femoris
- rectus in curia
- rectus oculi
Anagrams
Latin
Etymology
Perfect passive participle of regō (“rule”). Corresponds to Proto-Indo-European *h₃reǵtós (“having moved in a straight line”), from Proto-Indo-European *h₃reǵ- (“to straighten, direct”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈreːk.tus/, [ˈreːk.tʊs]
- (Ecclesiastical) IPA(key): /ˈrek.tus/
Participle
rēctus m (feminine rēcta, neuter rēctum); first/second declension
- ruled, having been ruled, governed, having been governed
- guided, having been guided, steered, having been steered
- straight
- right
- proper, honest
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | rēctus | rēcta | rēctum | rēctī | rēctae | rēcta | |
| genitive | rēctī | rēctae | rēctī | rēctōrum | rēctārum | rēctōrum | |
| dative | rēctō | rēctō | rēctīs | ||||
| accusative | rēctum | rēctam | rēctum | rēctōs | rēctās | rēcta | |
| ablative | rēctō | rēctā | rēctō | rēctīs | |||
| vocative | rēcte | rēcta | rēctum | rēctī | rēctae | rēcta | |
Descendants
- Catalan: recte
- English: arteriola recta renis, cyma recta, oratio recta, pars recta, recta ratio, recto, rectus, sphaera recta, tubulus seminiferus rectus, umbra recta, vas rectum, vas rectum renis, venula recta renis
- Friulian: ret
References
- rectus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- rectus in Charlton T. Lewis (1891) An Elementary Latin Dictionary, New York: Harper & Brothers
- rectus in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- rectus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
- Carl Meissner; Henry William Auden (1894) Latin Phrase-Book, London: Macmillan and Co.
- (ambiguous) in a straight line: recta (regione, via); in directum
- (ambiguous) you were right in...; you did right to..: recte, bene fecisti quod...
- (ambiguous) a good conscience: conscientia recta, recte facti (factorum), virtutis, bene actae vitae, rectae voluntatis
- (ambiguous) to congratulate oneself on one's clear conscience: conscientia recte factorum erigi
- (ambiguous) quite rightly: et recte (iure, merito)
- (ambiguous) quite rightly: et recte (iure) quidem
- (ambiguous) quite rightly: recte, iure id quidem
- (ambiguous) in a straight line: recta (regione, via); in directum
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.