rectangulus
Latin
Alternative forms
- rectiangulus
Etymology
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /rekˈtan.ɡu.lus/, [rɛkˈtaŋ.ɡʊ.ɫʊs]
Adjective
rectangulus (feminine rectangula, neuter rectangulum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | rectangulus | rectangula | rectangulum | rectangulī | rectangulae | rectangula | |
| genitive | rectangulī | rectangulae | rectangulī | rectangulōrum | rectangulārum | rectangulōrum | |
| dative | rectangulō | rectangulō | rectangulīs | ||||
| accusative | rectangulum | rectangulam | rectangulum | rectangulōs | rectangulās | rectangula | |
| ablative | rectangulō | rectangulā | rectangulō | rectangulīs | |||
| vocative | rectangule | rectangula | rectangulum | rectangulī | rectangulae | rectangula | |
Descendants
- Catalan: rectangle
- English: rectangle
- French: rectangle
- Italian: rettangolo
- Portuguese: rectângulo
- Romanian: dreptunghi, rectangul
- Spanish: rectángulo
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.