raadplegen
Dutch
Etymology
Pronunciation
-
audio (file)
Verb
raadplegen
- to consult
Inflection
| Inflection of raadplegen (weak) | ||||
|---|---|---|---|---|
| infinitive | raadplegen | |||
| past singular | raadpleegde | |||
| past participle | geraadpleegd | |||
| infinitive | raadplegen | |||
| gerund | raadplegen n | |||
| verbal noun | — | |||
| present tense | past tense | |||
| 1st person singular | raadpleeg | raadpleegde | ||
| 2nd person sing. (jij) | raadpleegt | raadpleegde | ||
| 2nd person sing. (u) | raadpleegt | raadpleegde | ||
| 2nd person sing. (gij) | raadpleegt | raadpleegde | ||
| 3rd person singular | raadpleegt | raadpleegde | ||
| plural | raadplegen | raadpleegden | ||
| subjunctive sing.1 | raadplege | raadpleegde | ||
| subjunctive plur.1 | raadplegen | raadpleegden | ||
| imperative sing. | raadpleeg | |||
| imperative plur.1 | raadpleegt | |||
| participles | raadplegend | geraadpleegd | ||
| 1) Archaic. | ||||
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.