popychać

Polish

IPA^(key): /pɔˈpɨ.xat͡ɕ/

popychać impf (perfective popchnąć)

Conjugation of popychać impf

		singular			plural
	person	m	f	n	m pers	m anim, m inan, f, n
infinitive		popychać
present tense	1st	popycham			popychamy
	2nd	popychasz			popychacie
	3rd	popycha			popychają
past tense	1st	popychałem	popychałam		popychaliśmy	popychałyśmy
	2nd	popychałeś	popychałaś		popychaliście	popychałyście
	3rd	popychał	popychała	popychało	popychali	popychały
future tense	1st	będę popychał¹	będę popychała¹		będziemy popychali¹	będziemy popychały¹
	2nd	będziesz popychał¹	będziesz popychała¹		będziecie popychali¹	będziecie popychały¹
	3rd	będzie popychał¹	będzie popychała¹	będzie popychało¹	będą popychali¹	będą popychały¹
conditional	1st	popychałbym	popychałabym		popychalibyśmy	popychałybyśmy
	2nd	popychałbyś	popychałabyś		popychalibyście	popychałybyście
	3rd	popychałby	popychałaby	popychałoby	popychaliby	popychałyby
imperative	1st	—			popychajmy
	2nd	popychaj			popychajcie
	3rd	niech popycha			niech popychają
active adjectival participle		popychający	popychająca	popychające	popychający	popychające
passive adjectival participle		popychany	popychana	popychane	popychani	popychane
contemporary adverbial participle		popychając
impersonal past		popychano
verbal noun		popychanie
¹ or: będę popychać, będziesz popychać etc.

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.