polariseren

Dutch

Etymology

From French polariser

Pronunciation

  • Audio(file)

Verb

polariseren

  1. to polarize
  2. (figuratively) (said of a situation etc.) to polarize; to cause to have two extremes

Inflection

Inflection of polariseren (weak)
infinitive polariseren
past singular polariseerde
past participle gepolariseerd
infinitive polariseren
gerund polariseren n
verbal noun —
present tense past tense
1st person singular polariseer polariseerde
2nd person sing. (jij) polariseert polariseerde
2nd person sing. (u) polariseert polariseerde
2nd person sing. (gij) polariseert polariseerde
3rd person singular polariseert polariseerde
plural polariseren polariseerden
subjunctive sing.1 polarisere polariseerde
subjunctive plur.1 polariseren polariseerden
imperative sing. polariseer
imperative plur.1 polariseert
participles polariserend gepolariseerd
1) Archaic.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.