plana
English
Noun
plana
- plural of planum
Anagrams
Catalan
Pronunciation
Noun
plana f (plural planes)
Adjective
plana f sg
- feminine singular of pla
French
Verb
plana
- third-person singular past historic of planer
Anagrams
Galician
Adjective
plana f sg
- feminine singular of plano
Icelandic
Etymology
Pronunciation
- IPA(key): /ˈpʰlaːna/
- Rhymes: -aːna
Verb
plana (weak verb, third-person singular past indicative planaði, supine planað)
- (informal) to plan
- Synonym: skipuleggja
- (mechanics' jargon) to plane (make flat, level)
Conjugation
plana — active voice (germynd)
| infinitive (nafnháttur) |
að plana | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
planað | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
planandi | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég plana | við plönum | present (nútíð) |
ég plani | við plönum |
| þú planar | þið planið | þú planir | þið planið | ||
| hann, hún, það planar | þeir, þær, þau plana | hann, hún, það plani | þeir, þær, þau plani | ||
| past (þátíð) |
ég planaði | við plönuðum | past (þátíð) |
ég planaði | við plönuðum |
| þú planaðir | þið plönuðuð | þú planaðir | þið plönuðuð | ||
| hann, hún, það planaði | þeir, þær, þau plönuðu | hann, hún, það planaði | þeir, þær, þau plönuðu | ||
| imperative (boðháttur) |
plana (þú) | planið (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| planaðu | planiði * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
| infinitive (nafnháttur) |
að planast | ||||
|---|---|---|---|---|---|
| supine (sagnbót) |
planast | ||||
| present participle (lýsingarháttur nútíðar) |
planandist ** ** the mediopassive present participle is extremely rare and normally not used; it is never used attributively or predicatively, only for explicatory subclauses | ||||
| indicative (framsöguháttur) |
subjunctive (viðtengingarháttur) | ||||
| present (nútíð) |
ég planast | við plönumst | present (nútíð) |
ég planist | við plönumst |
| þú planast | þið planist | þú planist | þið planist | ||
| hann, hún, það planast | þeir, þær, þau planast | hann, hún, það planist | þeir, þær, þau planist | ||
| past (þátíð) |
ég planaðist | við plönuðumst | past (þátíð) |
ég planaðist | við plönuðumst |
| þú planaðist | þið plönuðust | þú planaðist | þið plönuðust | ||
| hann, hún, það planaðist | þeir, þær, þau plönuðust | hann, hún, það planaðist | þeir, þær, þau plönuðust | ||
| imperative (boðháttur) |
planast (þú) | planist (þið) | |||
| Forms with appended personal pronoun | |||||
| planastu | planisti * | ||||
| * Spoken form, usually not written; in writing, the unappended plural form (optionally followed by the full pronoun) is preferred. | |||||
planaður — past participle (lýsingarháttur þátíðar)
| strong declension (sterk beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
planaður | plönuð | planað | planaðir | planaðar | plönuð | |
| accusative (þolfall) |
planaðan | planaða | planað | planaða | planaðar | plönuð | |
| dative (þágufall) |
plönuðum | planaðri | plönuðu | plönuðum | plönuðum | plönuðum | |
| genitive (eignarfall) |
planaðs | planaðrar | planaðs | planaðra | planaðra | planaðra | |
| weak declension (veik beyging) |
singular (eintala) | plural (fleirtala) | |||||
| masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) |
masculine (karlkyn) |
feminine (kvenkyn) |
neuter (hvorugkyn) | ||
| nominative (nefnifall) |
planaði | planaða | planaða | plönuðu | plönuðu | plönuðu | |
| accusative (þolfall) |
planaða | plönuðu | planaða | plönuðu | plönuðu | plönuðu | |
| dative (þágufall) |
planaða | plönuðu | planaða | plönuðu | plönuðu | plönuðu | |
| genitive (eignarfall) |
planaða | plönuðu | planaða | plönuðu | plönuðu | plönuðu | |
Italian
Verb
plana
Latin
Adjective
plāna
- nominative feminine singular of plānus
- nominative neuter plural of plānus
- accusative neuter plural of plānus
- vocative feminine singular of plānus
- nominative neuter plural of plānus
plānā
- ablative feminine singular of plānus
References
- plana in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- plana in Charles du Fresne du Cange’s Glossarium Mediæ et Infimæ Latinitatis (augmented edition, 1883–1887)
- plana in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
Norwegian Nynorsk
Noun
plana n pl
- definite plural of plan
Portuguese
Pronunciation
- Rhymes: -ɐ̃na
Adjective
plana
- Feminine singular of adjective plano.
Spanish
Adjective
plana
- Feminine singular of adjective plano.
Swedish
Etymology
Adjective
plana
- absolute singular definite and plural form of plan.
Verb
plana
- plane; to move in a way that lifts the bow of a boat out of the water
Conjugation
Conjugation of plana (weak)
See also
- Medelplana
- plana ut
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.