peki

Etymology

Borrowed from Latin peccō +‎ -i.

Verb

peki (present pekas, past pekis, future pekos, conditional pekus, volitive peku)

1. (intransitive) to sin

Conjugation

Conjugation of peki present past future singular plural singular plural singular plural tense pekas pekis pekos active participle pekanta pekantaj pekinta pekintaj pekonta pekontaj acc. pekantan pekantajn pekintan pekintajn pekontan pekontajn nominal active participle pekanto pekantoj pekinto pekintoj pekonto pekontoj acc. pekanton pekantojn pekinton pekintojn pekonton pekontojn adverbial active participle pekante pekinte pekonte infinitive peki imperative peku conditional pekus

---

Etymology

From Turkish pek iyi (“very good”).

Interjection

peki

1. OK (used to indicate acknowledgement or acceptance)