patricus
Latin
Etymology
From pater (“father”).
Pronunciation
- (Classical) IPA(key): /ˈpa.tri.kus/
Adjective
patricus (feminine patrica, neuter patricum); first/second declension
Inflection
First/second declension.
| Number | Singular | Plural | |||||
|---|---|---|---|---|---|---|---|
| Case / Gender | Masculine | Feminine | Neuter | Masculine | Feminine | Neuter | |
| nominative | patricus | patrica | patricum | patricī | patricae | patrica | |
| genitive | patricī | patricae | patricī | patricōrum | patricārum | patricōrum | |
| dative | patricō | patricō | patricīs | ||||
| accusative | patricum | patricam | patricum | patricōs | patricās | patrica | |
| ablative | patricō | patricā | patricō | patricīs | |||
| vocative | patrice | patrica | patricum | patricī | patricae | patrica | |
Synonyms
- (of or pertaining to a father): paternālis, paternus
Derived terms
Related terms
Terms related to patricus
|
References
- patricus in Charlton T. Lewis and Charles Short (1879) A Latin Dictionary, Oxford: Clarendon Press
- patricus in Gaffiot, Félix (1934) Dictionnaire Illustré Latin-Français, Hachette
This article is issued from
Wiktionary.
The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike.
Additional terms may apply for the media files.