parça

See also: parca and Parca

Crimean Tatar

Etymology

From Persian (pārče), from (pāre) + diminutive suffix (če).

Noun

parça

part, portion

Declension

Declension of parça

nominative	parça
genitive	parçanıñ
dative	parçağa
accusative	parçanı
locative	parçada
ablative	parçadan

References

Mirjejev, V. A.; Usejinov, S. M. (2002) Ukrajinsʹko-krymsʹkotatarsʹkyj slovnyk [Ukrainian – Crimean Tatar Dictionary]‎, Simferopol: Dolya, →ISBN

Portuguese

Noun

parça m, f (plural parças)

(Brazil, slang) Clipping of parceiro.

Turkish

Etymology

From Persian (pārče), from (pāre) + diminutive suffix (če).

Pronunciation

Hyphenation: par‧ça

Noun

parça (definite accusative parçayı, plural parçalar)

Declension

Inflection

Nominative

parça

Definite accusative

parçayı

Singular

Plural

Nominative

parça

parçalar

Definite accusative

parçayı

parçaları

Dative

parçaya

parçalara

Locative

parçada

parçalarda

Ablative

parçadan

parçalardan

Genitive

parçanın

parçaların

Possessive forms
	Singular	Plural
1st singular	parçam	parçalarım
2nd singular	parçan	parçaların
3rd singular	parçası	parçaları
1st plural	parçamız	parçalarımız
2nd plural	parçanız	parçalarınız
3rd plural	parçaları	parçaları

Related terms

parçacık (diminutive)

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.