opwekken

Dutch

Etymology

op- +‎ wekken

Pronunciation

  • Audio(file)

Verb

opwekken

  1. to generate
  2. to excite, stimulate

Inflection

Inflection of opwekken (weak, separable)
infinitive opwekken
past singular wekte op
past participle opgewekt
infinitive opwekken
gerund opwekken n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular wek op wekte op opwek opwekte
2nd person sing. (jij) wekt op wekte op opwekt opwekte
2nd person sing. (u) wekt op wekte op opwekt opwekte
2nd person sing. (gij) wekt op wekte op opwekt opwekte
3rd person singular wekt op wekte op opwekt opwekte
plural wekken op wekten op opwekken opwekten
subjunctive sing.1 wekke op wekte op opwekke opwekte
subjunctive plur.1 wekken op wekten op opwekken opwekten
imperative sing. wek op
imperative plur.1 wekt op
participles opwekkend opgewekt
1) Archaic.

Derived terms

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.