optreden

Dutch

Etymology

op +‎ treden

Pronunciation

  • audio(file)

Verb

optreden

  1. to act, perform (for others to view)
  2. to appear

Inflection

Inflection of optreden (strong class 5, separable)
infinitive optreden
past singular trad op
past participle opgetreden
infinitive optreden
gerund optreden n
verbal noun —
main clause subordinate clause
present tense past tense present tense past tense
1st person singular treed op trad op optreed optrad
2nd person sing. (jij) treedt op trad op optreedt optrad
2nd person sing. (u) treedt op trad op optreedt optrad
2nd person sing. (gij) treedt op traadt op optreedt optraadt
3rd person singular treedt op trad op optreedt optrad
plural treden op traden op optreden optraden
subjunctive sing.1 trede op trade op optrede optrade
subjunctive plur.1 treden op traden op optreden optraden
imperative sing. treed op
imperative plur.1 treedt op
participles optredend opgetreden
1) Archaic.

Noun

optreden n (plural optredens, diminutive optredentje n)

  1. a performance (theatrical or otherwise)
  2. behaviour, manner, conduct
  3. an action (een militair optreden)

Anagrams

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.