ontruimen

Dutch

Etymology

ont- + ruimen

Pronunciation

  • (file)
  • Rhymes: -œy̯mən

Verb

ontruimen

  1. to clear, evacuate

Inflection

Inflection of ontruimen (weak, prefixed)
infinitive ontruimen
past singular ontruimde
past participle ontruimd
infinitive ontruimen
gerund ontruimen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular ontruim ontruimde
2nd person sing. (jij) ontruimt ontruimde
2nd person sing. (u) ontruimt ontruimde
2nd person sing. (gij) ontruimt ontruimde
3rd person singular ontruimt ontruimde
plural ontruimen ontruimden
subjunctive sing.1 ontruime ontruimde
subjunctive plur.1 ontruimen ontruimden
imperative sing. ontruim
imperative plur.1 ontruimt
participles ontruimend ontruimd
1) Archaic.

Synonyms

This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.