onderkennen

Dutch

Etymology

onder + kennen

Pronunciation

  • (file)

Verb

onderkennen

  1. to be aware of, to understand the importance of

Inflection

Inflection of onderkennen (weak, prefixed)
infinitive onderkennen
past singular onderkende
past participle onderkend
infinitive onderkennen
gerund onderkennen n
verbal noun
present tense past tense
1st person singular onderken onderkende
2nd person sing. (jij) onderkent onderkende
2nd person sing. (u) onderkent onderkende
2nd person sing. (gij) onderkent onderkende
3rd person singular onderkent onderkende
plural onderkennen onderkenden
subjunctive sing.1 onderkenne onderkende
subjunctive plur.1 onderkennen onderkenden
imperative sing. onderken
imperative plur.1 onderkent
participles onderkennend onderkend
1) Archaic.
This article is issued from Wiktionary. The text is licensed under Creative Commons - Attribution - Sharealike. Additional terms may apply for the media files.